Assalamualaikum. Aku Faiz, 26 tahun, asal dari Seremban. Dah lama ikut CeritaSeram dari awal, baru berani hantar lepas apa yang jadi dua bulan lepas.

Masa tu aku baru dapat kerja kat Shah Alam. Gaji okay, tapi nak sewa rumah dekat area tu susah. Dua bulan pertama aku tidur kat rumah kawan, sampai jumpa satu flat dekat Seksyen 18. Sewa murah. Tingkat bawah, hujung koridor. Bilik air kecik, dapur kecik, semua kecik, tapi cukup. Aku ambil.
Hari pertama masuk aku perasan tangga menuju tingkat atas ada pagar besi berkunci. Gantung rantai dengan mangga besar. Aku ingatkan projek naik taraf ke apa, tak fikir panjang. Lepas isi borang, jaga flat, Mak Cik Rosnah, cakap tingkat atas tu kosong. Dah hampir setahun takde penyewa. Katanya pemilik tinggal oversea, tak balik-balik. Aku angguk je.
Petang tu aku angkut barang. Satu beg baju, satu kotak buku, dan laptop. Senang. Rumah flat kosong, bunyi tapak kaki aku bergema dekat koridor. Dinding flat ni nipis sangat, aku boleh dengar orang batuk dari unit lain. Tapi tingkat atas tu, senyap.
Minggu pertama okay. Aku pergi kerja, balik, tidur. Biasa.
Minggu kedua, aku mula dengar bunyi pelik.
Pukul 2 pagi. Aku terjaga sebab dengar bunyi kerusi ditarik. Atas siling. Bunyi macam kerusi kayu ditarik keluar dari bawah meja, lepas tu diletak balik.
Aku pandang siling. Gelap. Diam.
Esoknya aku tanya jaga flat. “Mak Cik, ada orang atas tu ke?”
Mak Cik Rosnah geleng. “Kosong, dik. Tingkat atas tu memang kosong. Piping pun dah putus. Air takde. Tuan tanah simpan kunci. Kenapa?”
“Takde apa-apa, Mak Cik. Mungkin angin.”
Mak Cik Rosnah pandang aku. “Kalau dengar apa-apa, jaga-jaga.”
Dia tak cakap lebih. Balik ke unit dia.
Malam tu, bunyi lagi. Kali ni tapak kaki. Perlahan. Macam orang berjalan dari ruang tamu ke bilik, lepas tu balik semula. Berulang. Sama corak setiap kali.
Aku baring, pandang siling. Dengar tapak kaki tu dengan jelas. Bukan bunyi atap, bunyi lantai, bunyi simen yang menahan berat. Bunyi yang tak sepatutnya ada sebab tingkat atas tu dah setahun tak berpenghuni.
Malam ketiga, bunyi makin kuat. Macam orang berlari-lari anak. Dua tiga pusingan, lepas tu berhenti betul-betul atas bilik aku.
Entah kenapa, aku bangun. Buka pintu bilik perlahan-lahan. Lorong gelap. Hujung koridor ada tangga ke tingkat atas, pagar besi tu masih berkunci. Rantai tergantung sama seperti hari aku masuk.
Aku berdiri. Dengar.
Dari atas, bunyi orang berbisik. Satu suara. Tapi bunyi bisik tu macam berlapis. Macam dua orang cakap serentak.
Aku tak berapa nak percaya dengan telinga aku sendiri. Tapi tekak aku kering. Lutut aku rasa lembik.
Aku undur ke bilik. Tutup pintu. Kunci.
Minggu lepas, satu kejadian buat aku makin tak selesa.
Pagi Ahad, aku bangun nampak daun pintu bilik aku terbuka sikit. Aku ingat tak tutup rapat-rapat, padam dari ingatan.
Tapi lepas tu aku periksa rantai pagar tingkat atas.
Mangga tu masih kunci. Rantai masih sama. Tapi ada selipar dekat bawah tangga. Selipar plastik warna hijau, lusuh, sebelah. Aku tak pernah nampak selipar tu sebelum ni.
Aku tanya jaga flat sekali lagi. Mak Cik Rosnah cakap selipar tu bukan punya dia. Bukan punya mana-mana penyewa bawah.
“Dik Faiz,” dia cakap perlahan. “Unit tingkat atas tu, no 4A, penyewa dulu, mati kat dalam. Dua tahun lepas. Tak ada orang jumpa sampai sebulan kemudian. Lepas tu, tuan tanah kunci terus.”
Aku tak cakap apa-apa. Cuma angguk. Balik unit.
Malam tu, pukul 2 pagi, bunyi datang semula. Tapi kali ni lain. Bukan dari atas.
Dari depan pintu rumah aku. Bunyi orang menggosok gigi. Kuat. Macam dekat sangat. Bunyi yang aku pernah dengar dalam bas masa budak-budak dulu, bunyi yang buat tulang belakang sejuk.
Aku tak bukak pintu. Aku baring sampai subuh. Tak tutup lampu.
Esoknya, masa aku nak pergi kerja, ada sesuatu dekat muka pintu.
Selipar hijau tu. Sebelah lagi. Tersusun rapi depan pintu aku.
Aku pijak selipar tu. Terus buang dalam tong sampah tepi blok. Tapi sampai sekarang, kalau aku balik malam, aku masih nampak selipar hijau dekat bawah tangga. Satu. Yang aku dah buang.
Mak Cik Rosnah cakap unit tingkat atas akan dikunci sampai tuan tanah balik. Tapi aku dah mula cari tempat lain. Dua minggu lagi aku keluar.
Sebelum aku pindah, aku nak tanya satu benda. Malam aku dengar bisik tu, bunyi datang dari atas, pagar besi berkunci, rantai tergantung sama. Tapi selipar hijau tu, entah macam mana, boleh sampai depan pintu aku.